Zorgconsumentenforum

Kees · Site Admin

Iedereen heeft wel iets te vertellen over ervaringen met gezondheidszorg. Wie heeft er bijvoorbeeld nog nooit een prik gehad?
Herinneringen aan vaccinaties als kind, het Rijksvaccinatieprogramma of recent nog de Covid-campagnes. Zo'n prik kan pijnloos zijn maar ook wel zeer doen en zelfs een trauma veroorzaken in de vorm van prikangst, of die versterken. Ik kan er een beetje over meepraten. Als kind rende ik rondjes om het bureau van de longarts die me een Mantoux wilde prikken. Gelukkig bleef mijn vader rustig en wist me te overtuigen dat ik het wel zou overleven. Recent nog heb ik een bloedtransfusie gehad vanwege een flinke bloedarmoede. Dat gaat via een kunststof canule in een ader in je arm. Ik heb de mazzel dat mijn bloedvaten oppervlakkig zijn, goed zichtbaar. Een bloedafname voor onderzoek is makkelijk voor de laboranten en meestal (zo goed als} pijnloos. Het inbrengen van die canule was de laatste keer best pijnlijk. Ik heb in het verleden ook weleens zo'n prik gehad op mijn hand, die ik nauwelijks voelde. De ene keer voel je nauwelijks iets en later doet zo'n prik hartstikke zeer. Waar ligt dat toch aan? Is het de vaardigheid van degene die prikt, jouw specifieke fysiologie en in hoeverre zit die beleving niet tussen je oren? Pijn is tenslotte een nogal subjectieve beleving maar dat betekent ook weer niet, zeker niet dat het allemaal flauwekul is.

Daarbij heb ik ook jarenlang aan de andere kant gestaan als zorgprofessional en heel veel prikken uitgedeeld. Antibiotica, vitamines, pijnstillers en nog veel meer preparaten werken vaak het beste en het snelste als je ze via een naald in het lichaam transporteert en dat kan in een ader, in de spier of in het weefsel vlak onder de huid zijn. De meeste vaccinaties, zoals die voor de seizoensgriep en voor Covid worden in de bovenarm gezet, in een grote spier, intramusculair. Vrijwel altijd lukt dat prima zonder noemenswaardig ongemak. De nawerking kan een wat stijf gevoel of lichte pijn in die arm zijn, gedurende een of twee dagen, of wat lichte verkoudheids- of griepverschijnselen.

In zeldzame gevallen is het heftiger. Deel die klachten dan hier op het forum en ook je ervaringen met zorgverleners als je daar contact mee gehad hebt.

Het grootste compliment vond ik bij dat prikken ongeloof, na zo'n vaccinatie. Niets gevoeld van de prik, geen pijn maar letterlijk ook niets gevoeld van mijn handeling, terwijl ik wel degelijk een geslaagde actie had uitgevoerd. Of dat terecht was betwijfel ik een beetje. Natuurlijk moet iedere medische handeling correct en vakkundig uitgevoerd worden. Ene Socrates heeft ooit beweerd dat we dat met zo min mogelijk pijn en andere ongemakken moeten doen. Daar doe je je best voor maar ook bij medische handelingen moet je domweg een beetje geluk hebben en speelt toeval een nooit helemaal te vermijden rol.

Misschien heb je prikangst of vragen over hoe en of prikken zonder pijn kan. Ik heb daar geen pasklare oplossing voor maar er zijn vast en zeker wel tips voor, die je hier met iedereen kunt delen. Een pijnstillende gel kan helpen, en wordt soms bij kinderen gebruikt, hoewel ik daar zelf geen ervaring mee heb.

Joanna · Geregistreerd op: 30 Aug 2026

Als kind werd je regelmatig op school ingeënt.
Ik kan me herinneren dat ik 6 jaar was en ingeënt moest worden. Ik vond het zo eng en trok blijkbaar zo wit weg dat ze bang waren dat ik flauw zou vallen.
Ze zetten me op een stoel en ik kreeg van de juf een pepermuntje.
Dat is me altijd bijgebleven.
Ik ben allang niet bang meer voor prikken hoor....😄

Pashjènt · Geregistreerd op: 30 Aug 2026

Ik heb nog drie littekens op mijn linkerbovenarm van de pokkenvaccinatie, maar ik heb er geen actieve herinnering aan.
Op de lagere school was er een paar keer een Mantoux-test. Dan was de hele klas toch wel aardig gespannen.
Toen er enkele kinderen in het dorp kinderverlamming kregen, moesten alle kinderen drie maal ingeënt worden. Ik weet nog dat mijn ouders nogal ongerust waren en dat er thuis strenge hygiëneregels gehanteerd werden.
In de coronatijd werd er ook flink met de prikspuit gezwaaid. Ik heb alles maar geaccepteerd zoals ik ook trouw de griepprikken over me heen laat komen.
Ook tegen pneumokokken laat ik me graag vaccineren, onder het motto: baat het niet, dan schaadt het niet.
Ik moet al met al een heleboel spuiten gehad hebben.
(Na het plaatsen van dit bericht zie ik dat op een andere plaats plek is ingeruimd voor het onderwerp vaccinaties.)

Kees · Site Admin

Ja, ik heb er ook twee, littekens van die pokkenvaccinaties. Die kreeg je in je eerste levensjaar met twee gevolgen, geen of nauwelijks herinneringen eraan en idioot grote littekens omdat die met je meegroeiden. Er zal toen af en toe wel een schoon pleistertje op geplakt zijn door onze ouders.

Over die Mantoux-test, de 'krasjes' op de kleuter- en lagere school voor controle op tbc, en zeker over het hele beleid rondom tbc valt nogal wat te vertellen. Tbc is een vervelende infectieziekte, extra gecompliceerd door resistente ziekteverwekkers tgv wanbeleid op het gebied van gezondheidszorg, niet eens alleen maar in ontwikkelingslanden en het voormalige Oostblok maar dat zijn wel prominentee schuldigen.

Tbc, en de bestijding ervan is haast een wetenschap op zich, kun je stellen. Het is een onderwerp om verder op in te gaan. Waar dat precies moet vind ik voor nu niet zo belangrijk. Vertel gewoon maar over je ervaringen en stel vragen als je die hebt. Technisch gezien zou het mogelijk moeten zijn om berichten en discussies in een geëigend subforum te zetten, te verplaatsen, maar dat zien we dan wel, mocht het wat drukker worden.