| Kees |
| Site Admin |
|
 |
| Geregistreerd op: 26 Aug 2026 |
| Berichten: 21 |
| Woonplaats: Utrechtse Heuvelrug |
|
|
 |
 |
 |
|
Het is al heel lang geleden, vrij kort na de herziening van het verzekeringsstelsel voor zorgkosten. Daarvoor had je het Ziekenfonds voor werknemers met een lager inkomen met de zeer aan te bevelen mogelijkheid om je aanvullend te verzekeren voor een aantal dingen die veel mensen echt wel nodig hadden, zoals brillen. Zelfstandigen moesten zich particulier verzekeren, hoewel er, als ik me goed herinner, ook wel een mogelijkhid was voor een voor een soort vrijwillige ziekenfondsverzekering. Soms zag je dat klassengedoe terug in de bejegening, in de vorm van aan huis bezorgen van medicijnen door de apotheek of een mooier papiertje om je pillen, maar dat beeld kan ook wel een beetje in mijn fantasie ontstaan zijn. Wel heb ik ten volle nog de klasse-afdeling meegemaakt in het Apeldoornse ziekenhuis, waar ik werkte. Om eerlijk te zijn heb ik daar als leerling-verpleegkundige een aantal maanden best plezierig gewerkt en daar hoge militairen, fabrieksdirecteurs, en ook artsen en hoofdverpleegkundigen verzorgd, die ik op een iets andere manier had leren kennen. Dat terzijde.
Toen ik mijn baan kwijtraakte in de IT-sector, waarbij ik kersvers particulier was verzekerd, bleek, pas een flink aantal maanden later, dat ik ook mijn ziektekostenverzekering was kwijtgeraakt. Mijn hele gezin was dus gedurende al die maanden niet verzekerd voor ziektekosten. Toen ik dat recht probeerde te zetten bleek mijn salaris per 1 januari het ijkpunt te zijn voor particulier of Ziekenfonds en dat was te hoog voor het Ziekenfonds. Ik verdiende dat leuke salaris al maanden niet meer maar dat hielp geen lieve moeder om me weer in het betaalbaardere Ziekenfonds te krijgen. Begin volgend jaar maar weer, was het uitgangspunt. Om een lang verhaal kort te maken heb ik met veel moeite iets kunnen regelen dat nog betaalbaar was, o.a. met kwijtschelding premie van die onverzekerde maanden.
Sindsdien ben ik heel kritisch over ons zorgverzekeringsstelsel. Het zou kosten besparen als de markt ingezet werd en het allemaal efficiƫnter maken waarmee wachtlijsten zouden verdwijnen en die zorg beter bereikbaar zou worden. Inmiddels is wel duidelijk dat er van concurrentie geen sprake is. De verzekeringen zijn in handen van enkele grote spelers, die met wat satellieten de schijn ophouden dat er wat te kiezen valt.
Marktwerking moet je niet toepassen op diensten en goederen waar we voor ons dagelijkse leven niet buiten kunnen. Dat geeft verschraling omdat alles wat geen of te weinig geld oplevert geschrapt wordt, ook dingen die we nodig hebben, zoals we bij medicijnen zien, die soms heel slecht leverbaar zijn, hoe noodzakelijk ook. Ik ben zelf een warm voorstander van een Nationaal Zorgfonds. Dat is een brede basisverzekering voor iedereen, waardoor je niet aan een gebit kunt zien hoe dik iemands portemonnee is en huisartsenzorg gegarandeerd wordt. Wil je meer, total body scans of andersoortige zorg die absoluut niet nodig is om als volwaardig mens te functioneren dan ben ik daar neit op tegen maar dan moet dat niet uit collectieve middelen worden betaald, en ook niet de gevolgen daarvan, zoals vervolgonderzoek.
Is het momenteel nog mogelijk om echt onverzekerd te zijn voor zorgkosten? Gezien de handenvol die bijvoorbeeld straatartsen hebben zou je denken van wel maar het zegt ook iets over de bereikbaarheid van de zorg. |
|