KROONVAARDERSKNSM

[Willem Visser]

Jantje van zes jaar komt thuis van school en zegt: "Mama, de juffrouw heeft gezegd dat degenen die weten waar de kindjes vandaan komen volgende week de hele week thuis mogen blijven. "Ja," zegt de moeder, "dat weet ik niet zou gauw, dat moet je aan je papa vragen." Jantje gaat naar zijn vader en vraagt: "Papa, waar komen de kindjes vandaan?" Papa antwoordt: "Ja ventje, dat kan ik je niet zo gauw uitleggen, de voetbal begint zo en ik wil niets missen, vraag het maar aan je zus." Jantje gaat naar zijn zus Annelies die 19 is en vraagt weer: "Waar komen de kindjes vandaan?" Annelies antwoordt: "Ja jongen, dat kan ik niet zo één, twee, drie zeggen, vraag dat maar aan je broer." Jantje gaat naar zijn broer en vraagt: "Felix, waar komen de kindjes vandaan?" Felix van twaalf antwoordt: "Ja jongen, dat ben ik vergeten, maar vraag het maar aan je tante." Jantje komt bij tante en vraagt: "Tante waar komen de kindjes vandaan?" Zijn tante die juist de aardappelen aan het schillen is, kijkt verwonderd en zoekt in de bak met aardappelen, haalt er een grote uit en zegt (om van die kleine af te zijn): "Wel Jantje, zie je hier deze aardappel? Welnu, hier komen de kindjes vandaan." Jantje vraagt: "Tante, mag ik die aardappel hebben?" Zijn tante vindt dat wel goed en geeft hem de aardappel mee. De dag daarna neemt Jantje de aardappel mee naar school. Net voor ze de klas ingaan stopt Jantje de aardappel in zijn broekzak. De leraar vraagt: "Weet iemand waar de kindjes vandaan komen?" Er zijn er enkele die hun vinger omhoogsteken. Als antwoord op de vraag krijgt de leraar verschillende antwoorden in de trant van: uit de rode kool, van de ooievaar, van de kinnekesboot, met een ruimtetuig van Venus en nog wat van die rare antwoorden. Jantje zit te grinnikken, de leraar ziet dat en vraagt: "Wel Jantje, weet jij soms waar de kindjes vandaan komen?" Heel triomfantelijk zegt Jantje: "Ja meester, moet ik hem eens laten zien?" De week daarop was Jantje thuis.


Een vent loopt een sexshop binnen en vraagt aan de bediende achter de toonbank: "Goeiedag, ik zou graag zo'n lekkere opblaasbare sex-pop kopen." Waarop de bediende zegt: "Geen probleem meneer, we hebben Hollandse poppen, Duitse poppen, Engelse poppen en zelfs Palestijnse poppen, maar die Palestijnse zijn iets duurder..." Waarop de klant vraagt: "Waarom zijn die Palestijnse poppen dan duurder?" De bediende: "Omdat die zichzelf opblazen!"


Een gozer komt de bank binnen gestormd met een panty over zijn hoofd, duwt de klanten voor het loket weg, trekt zijn pistool en roept: "Geld, al je geld, dit is een overval." "Maar meneer," zegt de vrouw achter het loket, dit is een spermabank niet de ABN-AMRO." "Dat kan me niet schelen," roept de overvaller,"doe me dan maar twee buisjes sperma." De loketiste graait achter haar in een bak met binnengekomen sperma en zet twee buisjes voor de inname opening. De overvaller laadt zijn pistool door en roept: "Opdrinken trut!" Ze drinkt het eerste buisje leeg. "Die andere ook en snel," snauwt hij haar toe. Als de loketiste het tweede buisje leeggedronken en doorgeslikt heeft, trekt de overvaller de panty van zijn hoofd en roept: "Zie je nu wel dat je het lust, ik zei het je toch!"
_________________
Old sailors never died

[Willem Visser]

Een vrouw ging biechten bij de pastoor. Op een gegeven moment zei ze: "Ik heb overspel gepleegd." "Oei", zei de pastoor, "maar kun je de volgende keer zeggen dat je van het bruggetje afgevallen bent? Dat klinkt beter." En dat ging zo door, iedere keer als iemand in het dorp overspel had gepleegd, zeiden ze bij de pastoor dat ze van het bruggetje waren gevallen. Op een gegeven moment kreeg het dorpje een andere pastoor. Die snapte er dus niets van, want iedere vrouw zei steeds dat ze van het bruggetje was gevallen. Toen de pastoor een keer op een zondagmiddag door het dorp liep kwam hij de burgemeester tegen en zei: "Burgemeester, je moet toch eens wat aan dat bruggetje doen." "Hoezo?", vroeg de burgemeester. Pastoor: "Nou, uw vrouw is er ook al twee keer van af gevallen hoor!"


Een boer loopt op een ochtend naar zijn weilanden. Op een gegeven moment komt de boer de pastoor van het dorp tegen en al pratend lopen ze samen verder. De boer zit alsmaar op te scheppen over zijn kwaliteiten als boer. Als ze bij het eerste weiland van de boer zijn aangekomen zegt de boer: "Moet je dit weiland van mij eens zien. Mooi groen gras, goed vlak gemaakt, dat heb ik toch maar even goed gedaan!" Waarop de pastoor zegt: "Met Gods hulp hè." "Ja, ja, met Gods hulp," zegt de boer met tegenzin. Als ze bij het tweede weiland van de boer zijn, zegt de boer: "Dit weiland is ook van mij, kijk, geen onkruid, geen kuilen, dat heb ik toch maar weer even goed gedaan hè!" Waarop de pastoor weer antwoordt: "Maar met Gods hulp hè!" "Ja, ja, ook met Gods hulp hoor," zegt de boer. Bij het derde weiland van de boer zegt de pastoor: "Is dit weiland ook van u?" "Ja," zegt de boer. "Nou, dit ziet er niet mooi uit met al dat onkruid en die stenen," zegt de pastoor. "Tja," zegt de boer, "dat heeft hij alleen gedaan."


Op een goede dag komt er een jongen van een jaar of tien een apotheek binnen en wacht geduldig zijn beurt af, maar er komt een non binnen, die laat hij voorgaan. Na een tijdje vraagt de apotheker: "En jongen, waarmee kan ik je van dienst zijn?" De jongen treuzelt wat en is blijkbaar verlegen, daarom komt de apotheker achter de toog vandaan en knielt bij de jongen en stelt de vraag weer: "Wel jongen, zeg het maar in mijn oor, ik ben heel wat gewend, je hoeft je voor mij niet te schamen." Daarop zegt de jongen: "Ik wil een pakje kapotjes." De apotheker verschiet en zegt: "Maar jongen, zo vraag je dat toch niet, dat gebeurt op een andere manier. probeer het nog eens." Daarop doet die kleine zijn broek naar beneden en wijst op zijn piemel en zegt: "Een kostuumpje voor de kleine."
_________________
Old sailors never died

[Willem Visser]

In een vliegtuig richting Montreal staat ineens een mooie blonde vrouw op en loopt van het economyclass-gedeelte naar het businessclass-gedeelte en laat zich in zo'n comfortabele zetel vlijen. Een steward ziet dat en gaat er achteraan. Hij tikt de blondine op haar schouders en vraagt haar ticket. Na deze bestudeerd te hebben zegt hij tegen de dame: "Sorry mevrouw, maar dit is businessclass en u heeft een ticket voor economyclass." De blondine roept: "Ik ben blond, ik ben mooi, ik ga naar Montreal en ik blijf hier zitten!" De steward meldt dit voorval in de cockpit en de co-piloot gaat even poolshoogte nemen. "Mevrouw," zegt hij, "waarschijnlijk heeft u de steward niet begrepen, maar uw ticket is niet geldig voor dit gedeelte van het toestel. U dient zich naar het economy-gedeelte te begeven." De vrouw roept: "Ik ben blond, ik ben mooi, ik ga naar Montreal en ik blijf hier zitten!" De copiloot meldt dit aan de piloot en die zegt: "wacht maar, pfffff.... Ik ben getrouwd met een blonde vrouw. Ik spreek "blonds." De piloot gaat naar de blonde dame en fluistert haar iets in het oor. Zonder slag of stoot staat de vrouw op en begeeft zich onmiddellijk naar het economy-gedeelte. De steward en de co-piloot vragen de piloot hoe hij dat in godsnaam geflikt heeft. "Simpel," zegt de piloot, "ik heb tegen haar gezegd dat de business-class niet naar Montreal gaat."


Een man was zijn gazon aan het maaien toen hij zijn aantrekkelijke blonde buurvrouw buiten zag komen en in snel tempo naar haar brievenbus liep. Ze opende de bus, sloeg ze weer dicht en stormde terug naar binnen. Even later kwam ze terug buiten, ging weer naar de brievenbus, opende ze en sloeg ze brutaal weer dicht. Duidelijk boos liep ze terug naar binnen... Toen de man zich klaarmaakte om de kantjes te maaien kwam het blondje voorde derde keer buiten, liep weer naar haar bus, opende ze en sloeg ze nog harder dicht dan ervoor. “Is er iets mis?” vroeg de man verbaasd. “Zeer zeker is er iets mis, mijn stomme computer blijft maar melden: ER IS POST VOOR U!!”


Een blond kapstertje wil haar oude auto verkopen, maar het wil haar maar niet lukken. Iedereen die komt kijken vindt de 250.000 kilometer die op de teller staan toch wel wat erg veel. Op een dag in de kapperszaak vertelt ze dit aan een collegaatje. Die zei haar: “Er is een mogelijkheid om je auto wat gemakkelijker te verkopen. Het is niet helemaal niet legaal, maar het werkt wel.” “Dat maakt me niet uit, als ik hem maar kan verkopen.” “OK”, zei het collegaatje, “hier heb je het adres van een vriend van mij. Die heeft een garage en kan voor jouw de kilometerteller wel terugdraaien tot 50.000 kilometer, dan ben je hem zo kwijt.” Een week later komen de twee elkaar weer tegen. “En? Heb je je auto al verkocht?” “Waarom zou ik, er staat pas 50.000 kilometers op de teller.”
_________________
Old sailors never died

[Willem Visser]

Een assistente van Donald Trump vertelde hem dat ze gisteravond een fantastische droom had gehad. Er was een enorme parade over Pennsylvania Avenue in de hoofdstad van de VS ter ere van Trump. Miljoenen mensen stonden langs de route van de parade en juichten toen de president voorbijkwam. Bands speelden; kinderen gooiden confetti in de lucht; overal waren ballonnen. Het was absoluut het GROOTSTE FEEST DAT WASHINGTON OOIT HAD GEZIEN!!! Trump was erg onder de indruk en zei: "Dat is echt geweldig! Trouwens, hoe zag ik eruit in je droom? Zat mijn haar goed?" Zijn assistente zei: "Dat kon ik niet zien, de kist was dicht."


Al jaren lang gaan twee in België wonende Nederlanders en hun Belgische vriend, biljarten op donderdag. Op een avond verschijnt opeens de Belg niet. De Hollanders beginnen ongerust te worden en om 23.00 uur besluiten zij de politie te waarschuwen. Ze geven hem op als vermist. De agent vraagt dan: "Maar hoe ziet hij er uit?" De Hollandse vrienden antwoorden: "Awel, hij is zwart van haar en heeft bruine ogen en is ongeveer 1,85 meter lang." "Ja, maar heeft hij geen bijzondere kenmerken?" vraagt de agent, waarop de Hollanders lang nadenken en één van hen opeens zegt: "Ja, natuurlijk hij heeft twee lullen!" De politieman vraagt: "Weet je dat wel zeker, heb je dat zelf gezien?" De Hollandse vriend zegt: "Ik heb het nooit gezien, maar ik weet het zeker, want iedere donderdag als wij in het café binnenkomen zeggen de mensen om ons heen: 'Daar heb je die Belg ook weer met die twee lullen!'"


Een atheïst loopt door het bos en bewondert alle dingen die de "oerknal" voortgebracht heeft. "Wat een prachtige bomen! Stromende rivieren! Schitterende dieren!", denkt hij bij zichzelf. Op het moment dat hij langs de rivier loopt, hoort hij wat geritsel in de bosjes achter hem. Als hij zich omdraait, ziet hij een enorme grizzly die op hem af rent. De atheïst rent er als een gek vandoor. Als hij over zijn schouder kijkt, ziet hij dat de beer dichterbij komt. Hij probeert nog harder te rennen, hij is zo bang dat er tranen in zijn ogen komen. Hij kijkt nog een keer over zijn schouder en hij ziet dat de beer nu nog dichterbij is. Zijn hart gaat als een gek tekeer wanneer hij nog harder probeert te rennen, maar dan struikelt hij en valt op de grond. Hij rolt om om overeind te krabbelen. Tot zijn schrik ziet hij de beer boven hem staan met een uitgestrekte poot om hem dood te slaan. Op dat moment schreeuwt de atheïst: "Mijn God!" Precies op dat moment, staat de tijd stil... De beer beweegt niet meer; het bos is totaal stil; en zelfs de rivier stopt te stromen. De man ziet een helder licht en hoort een stem uit de hemel die zegt: "Al die jaren heb je mijn bestaan ontkend; zelfs mijn schepping heb je afgedaan als een kosmisch ongelukje, en nu denk je dat ik je uit deze benarde situatie ga redden? Kan ik er vanuit gaan dat je je bekeert?" De atheïst, trots als altijd, kijkt in het licht en zegt: "Het zou nogal hypocriet zijn om na al die jaren mezelf opeens te bekeren, maar kun je de beer niet tot christen bekeren?" "Wat jij wil," antwoordt de stem. Dan verdwijnt het felle licht weer, de rivier begint weer te stromen, de geluiden uit het bos gaan weer door en de beer doet zijn poot weer omlaag. Dan vouwt de beer zijn handen samen... buigt zijn kop en zegt: "Heer, ik dank u voor dit eten, dat ik zometeen ga nuttigen."
_________________
Old sailors never died

[Willem Visser]

Frans en Louis, twee patienten van het gekkenhuis, wandelen op een mooie ochtend samen langs de vijver van het gesticht. Plots springt Louis, die niet kan zwemmen, in het water en gaat onmiddellijk kopje onder. Frans bedenkt zich geen moment, springt hem achterna en slaagt er met veel moeite in om Louis op het droge te brengen. 's Namiddags wordt Frans ontboden bij de directeur van het gekkenhuis waar het volgende gesprek is: Directeur:"Frans jongen, ik heb goed nieuws en slecht nieuws: - Het goede nieuws is dat zowel de hoofdgeneesheer als ikzelf van mening zijn dat iemand die zo een heldendaad heeft verricht, voldoende bij zijn verstand is om niet langer in een inrichting te moeten verblijven. Het slechte nieuws is dat jouw moed uiteindelijk tevergeefs is geweest want Louis heeft zich opgehangen in de badkamer." Frans:"Maar nee directeur; Louis heeft zich niet opgehangen! Ik heb hem daar gehangen om te drogen!



De gezagvoerder maakt zijn afscheidsvlucht. 'Geachte passagiers, dit is mijn laatste traject en daarom wil ik u iets bijzonders aanbieden. WIJ ZULLEN EEN LOOPING MAKEN! Fasten your seatbelts, please.' De boeing-747 maakt een looping, een sensationele belevenis voor de 280 passagiers. Als het toestel zijn omwenteling heeft gemaakt en weer normaal vliegt, steekt een man zijn besmeurde hoofd om de deur van het toilet en roept :'Leuk hoor!'


Een bord op een restaurantraam zegt: "Als je het bestelt en we hebben het niet, dan win je direct een miljoen euro". Een man die voorbijloopt ziet het bord, loopt het restaurant binnen en gaat met een grijns op zijn gezicht aan tafel zitten. De ober vraagt wat hij gaat eten en de man zegt: "Ik wil graag een witte neushoornstoofpot." De ober komt naar buiten met een kokendhete kom met precies wat de man heeft besteld. De man is verrast, maar hij eet de stoofpot en betaalt voor zijn zeer dure maaltijd. Hij vertrekt boos. De volgende dag komt hij terug en gaat weer met een grijns op zijn gezicht aan tafel zitten. Hij zegt tegen de ober: "Vandaag eet ik kogelmieren gevuld met dolfijnenvlees." De ober vertrekt en komt na een paar minuten snel terug met precies wat de man heeft besteld. De man eet opnieuw verrast boos zijn maaltijd, betaalt en vertrekt. De volgende dag komt hij terug, gaat aan tafel zitten en zegt tegen de ober: "Vandaag eet ik een sandwich met een sneetje vlees van de borst van een zwangere zeemeermin." Een paar minuten later komt de ober naar buiten met twee enorme sporttassen met de miljoen euro. De man is overmand door opwinding en zegt: "Ik wist het! U hebt geen zeemeerminnenborst!" De ober zegt beleefd: "We hebben het wel, meneer, maar we zitten zonder sandwichen."
_________________
Old sailors never died

[Willem Visser]

Twee goede vrienden gaan een dagje naar Amsterdam en komen langs een tapijtzaak. Op een bord staat: 'Raad de waarde van een tapijt en win 50 Euro!' Zij naar binnen en de ene pakt een tapijt, voelt en zegt tegen de verkoper: “handgeknoopt berbretje, 1500 euro.” De verkoper is verrassend en zegt: “Nou, enorm, helemaal goed!” Dus ze gaan met die 50 euro de eerst volgende kroeg en in slaan het geld in een keer stuk. Maar de dorst is nog niet voorbij, dus ze gaan weer terug naar de tapijtwinkel. “Nou, vooruit” zegt de verkoper, “nog een keer dan”. De man pakt weer een tapijt en zegt: “machinaal geknoopt, 350 euro!” Weer goed! Dus hun weer naar de kroeg en na verloop van tijd als een balletje naar huis. De volgende morgen wordt een van de mannen wakker naast zijn vrouw die hem kwaad toespreekt: “dat je gaat zuipen moet je zelf weten, maar om me midden in de nacht tussen de benen te oefenen en dan te zeggen, ouwe kokosmat uit een viswinkel met een gat erin, 5 euro, dat gaat me te ver!”


Ik zat laatst op m'n gemak een pilsje te drinken, komt er ineens een heuse piraat de kroeg in lopen. Compleet met houten poot, haak aan zijn arm en lapje voor het oog, hij voelt zich met veel moeite op de kruk naast mij. We raken aan de praat en na een paar pilsjes kon ik mijn ontdekkingen niet langer bedwingen. "Hoe ben jij nou aan dat houten gekomen?", vroeg ik. De piraat vertelde een spannend verhaal over een wilde zeetocht, waarbij hij in een storm over de boord werd geslagen en door een krokodil van zijn werd geholpen. verdeeld dus het houten geweest. "En hoe zit het dan met die haak?". De piraat kreeg steeds meer kleur en vertelde over een woeste zeeslag, waarbij in een zwaardgevecht met een grote zeerover van 2 meter hij zijn hand werd verslagen. "Wat een avond", dacht ik hardop en besloot ook naar zijn oog te vragen. "O, daar heeft een meeuw in gescheten", synthetisch de piraat luchtig. Ik was stomverbaasd: "Hoe kan dat nou, daar verlies je toch geen oog mee". De piraat zuchtte en nam een slok van zijn bier, "Het was de eerste dag met de haak!"


Een vreemdeling komt in de stad en gaat een bar binnen. Achter de bar ziet hij een grote ton die tot de rand is gevuld met 10-eurobiljetten. De man schat dat er duizenden euro's in moeten zitten. "Wat is dat met die ton ?", vraagt hij de bartender. "Wel, je moet tien euro betalen en als je drie testen hebt doorstaan krijg je al het geld" vertelt de barman. "Wat zijn die drie testen?" "Eerst betalen, dat zijn de regels..." De man betaalt en het biljet gaat in de ton. De barman zegt : "OK, dit is wat je moet doen... Eerst moet je een hele liter pepertequila uitdrinken, het GEHEEL in een keer EN zonder een spier te vertrekken. Ten tweede, er zit buiten aan een ketting een pitbull met een zere kies. Die moet je er uithalen met je blote handen. Ten derde, er zit boven een vrouw van 90 jaar die in heel haar leven nog geen orgasme heeft gehad. Je moet ervoor zorgen dat ze klaarkomt." De man antwoordt : "Wel, ik weet dat ik mijn tien euro heb betaald, maar ik ben geen idioot, ik kan dat niet allemaal doen. Onmogelijk !" "Wel, je vroeg het en ik heb het je verteld. Je geld blijft in de ton. Dat zijn de regels." De tijd gaat voorbij, de man drinkt nogal wat en vraagt dan behoorlijk aangeschoten : "Waar is dien tequila? *hik*". Hij pakt de liter tequila met beide handen en slaat hem in een keer achterover. Tranen stromen over zijn gezicht, maar hij vertrekt geen spier. Vervolgens zegt hij : "OK, nou het hondje hé?" Hij waggelt naar buiten en spoedig horen de gasten een enorm gewroet en geschuifel. Ze horen blaffen, schreeuwen, gillen en grommen, en plotseling een stilte. Juist als ze denken dat de man zeker dood moet zijn, waggelt hij de bar weer binnen, zijn shirt aan repen en zijn lijf vol schrammen. "OK", lacht hij, "en waar vind ik die vrouw met die zere kies?"
_________________
Old sailors never died

[Willem Visser]

Een man rijdt in zijn auto op de snelweg. Hij is al lang aan het rijden en hij besluit om evenementen op een parkeerplaats te stoppen en wat uit te rusten. Hij gaat de eerste parkeerplaats af en parkeert zijn auto. De plaats die hij heeft gekozen ligt jammer genoeg langs een veelgebruikt joggingpaadje. Hij staat nog maar 5 minuten verdeeld of er komt een jogger van het paadje af, tikt op zijn raampje en vraagt: Meneer, weet U misschien hoe laat het is? De man kijkt op zijn horloge en zegt: Kwart over acht. De jogger loopt verder en de man zet zich opnieuw gemakkelijk. Na 5 minuten tikt er weer iemand op zijn raampje, het is een andere jogger en ook hij vraagt hoe laat het is. Twintig over acht, zegt de man zinvol verveeld. De jogger bedankte hem en loopt verder. De man zal zich opnieuw comfortabel nestelen, maar ziet dan dat er meerdere joggers lopen en afgelegen dat het niet lang gaat duren voor hij wéér verstoord gaat worden. Dus pakt hij een stuk papier en schrijft erop: Ik weet NIET hoe laat het is!!! Hij plakt het papiertje tegen zijn raampje en laat zich opnieuw lekker onderuit zakken in zijn zetel. Als hij bijna is ingedommeld tikt er wéér een jogger op het raam en die zegt: Meneer, het is half negen.


Een trucker ziet langs de weg een geel mannetje staan dat weent. Hij stopt, gaat meedoen en vraagt wat er is. Het mannelijke antwoordt: 'Ik ben geel, kom van Venus, ben homofiel en heb honger'. 'Tja' zegt de chauffeur 'ik kan je een broodje geven maar verder kan ik je spijtig genoeg niet helpen'. Hij geeft de sandwich aan en zet de rit verder. Zelfs later ziet hij langs de weg een rood mannetje staan wenen. Weer stopt hij en vraagt wat er overwegingen zijn. Het mannetje antwoordt: 'Ik ben rood, kom van Mars, ben homofiel en heb dorst '. De trucker zegt: 'Ik kan je een blikje cola geven maar verder kan ik je niet helpen'. Hij geeft een cola en zet zijn weg verder. Nog verder ziet hij een blauw mannetje staan. De trucker is deze spelletjes moe, stopt, gaat boos naar het blauwe mannetje toe en zegt: 'Vuile homo, van wat voor een kutplaneet kom gij en wat moet gij nu weer hebben?'. Waarop het mannetje antwoordt: 'Uw identiteitskaart en uw rijbewijs.'


Een man heeft een enorme passie voor bruine bonen. Hij is verzot op dit eten maar, helaas, na het eten maakt een beschamende lichamelijke reactie zich meester van hem. Op een dag ontmoet hij een prachtige vrouw en hij wordt enorm verliefd op haar. Wanneer het duidelijk wordt dat zij gaan trouwen, denkt hij bij zichzelf dat zij het niet uit zullen kunnen staan als hij zijn passie voor bonen voortzetten met het gevolg dat zijn darmfuncties oncontroleerbaar worden en zich gaan roeren. Hij besluit daarom tot het ultieme aanbod: hij zal nooit meer bonen eten..... Niet lang daarna gaan ze trouwen. Een paar later maanden is de man op weg naar huis van zijn werk en zijn auto gaat stuk. Hij belt keurig zijn vrouw dat hij wat later thuis komt en omdat hij nog maar een paar kilometer van huis is, besluit hij naar huis te gaan lopen. Op weg naar huis komt hij langs een klein eetcafé en een heerlijk aroma van verse bruine verraste bonen zijn reuktuig. Omdat hij toch nog een tijdje naar huis moet lopen, vertrouwt hij erop dat hij in die tijd de nadelige effecten van het eten van bonen weg zal kunnen werken. Dus gaat hij het café in en bestelt hij een heerlijke portie bruine bonen in rode uiensaus. Het is zo lekker dat hij nog geen twee porties bestelt. Net buiten het café begint de ellende al; hij voelt dat zijn darmen zich samentrekken en hij begint onherroepelijk te ruften. Tijdens elke stap die hij neemt, wordt het erger en erger. Hij heeft al zijn ingewanden bijna uit en de stofwolken achter hem verraden de explosies uit zijn darmkanaal. Bijna bij zijn huis aangekomen voelt hij zich waarschijnlijk veilig en wil dan het huis binnengaan. Echter, zijn vrouw staat hem al bij de deur op te wachten. Zij roept uit: "Schat, ik ben blij dat je er eindelijk bent wil ik een enorme leuke verrassing voor jou hebben!" Zij doet hem een blinddoek voor en leidt hem naar zijn stoel aan het hoofd van de eettafel. Op dit moment merkt hij dat zijn darmen toch weer beginnen te spelen en dat hij toch nog wat moet laten. Maar omdat zijn vrouw bij hem is en hij heeft beloofd om geen bonen meer te eten, moet hij zichzelf inhouden. Gelukkig gaat op dat moment de telefoon en hij moet haar beloven om niet de blinddoek af te doen terwijl zij de telefoon zal beantwoorden. Wanneer zij weg zijn, maakt hij gebruik van de gelegenheid en tilt zijn een licht op. De bout is niet alleen moeilijk, maar stinkt ook als een rot ei. Hij kan nog moeilijk ademhalen, dus hij pakt zijn servet op de smaak en begint de enorme stank weg te wapperen. Meteen daarna krijgt hij nog een niet te stoppen aanval en tilt zijn geweest op: "Pffffffrrrtttt", klinkt het. Het lijkt wel een net gestarte diesel want de lucht is wederom niet om uit te houden! Hij wordt nu bijna misselijk van de lucht en begint met zijn armen te wuiven om de lucht maar een beetje weg te krijgen. Het telefoongesprek duurt erg lang en de man is nu echt in zijn element. Hij zit van links naar rechts om op zijn stoel te wiegen en zijn hele gasvoorraad eruit te halen. De schema's zijn echt besloten, de een is een zachte "fluiter" met een verticale stank, de ander een keiharde "pruttelaar" met een nog veel meer verbluffende lucht. De laatste is echt een "winnaar", de ramen ongeveer, de borden op tafel bewegen en binnen een minuut zijn de bloemen op tafel allemaal dood, wat hij interessant niet kan zien omdat hij nog steeds geblinddoekt is. Hij probeert ondanks deze bedwelmende lucht zijn concentratie bij het telefoongesprek te behouden. Omdat het nog niet afgelopen is, gaat hij lekker door met bouten, ruften en winden laten. De een na de ander verlaat zijn kleinste gat en hij moet echt moeite doen om met zijn servet de smerige stinkende lucht weg te krijgen. Als hij in de gaten krijgt dat zijn vrouw het gesprek aan het uitspreken is, is ook zijn vrijheid ten einde. Hij legt het servet op zijn schoot en vouwt zijn handen erboven. Als een heilige zit hij met een glimlach te wachten, voordat zijn vrouw de eetkamer binnenkomt. Zij moeite zich voor de lengte van het gesprek en vraagt of hij nog stiekem onder de blinddoek heeft doorgekeken. Hij zekert haar niet te hebben onderzocht. Zij haalt dan de blinddoek weg en schreeuwt: "VERRASSING!" Hij is waarlijk geschokt en zwaar verbouwereerd wanneer hij ziet dat rondom de eettafel twaalf van zijn beste vrienden en vriendinnen zitten om de verrassingsfeest voor zijn verjaardag op te luisteren.

_________________
Old sailors never died

[Willem Visser]

Er komt een man die niet kan praten bij de dokter. Hij geeft de dokter een briefje en waarop staat: "Ik kan niet praten." "Okee", zegt de dokter, "leg je hand maar op tafel." De man legt zijn hand op tafel en de dokter slaat er keihard met een hamer op. "Aaaaaaawh," roept de man. "Goed zo," zegt de dokter, "kom morgen maar terug, dan oefenen we de B."


Er wordt een reclamebureau ingehuurd om reclame te maken voor spijkers van Van Leeuwen. De opdracht wordt aanvaart en uitgewerkt. Vol goede verwachting laten ze de uitwerking aan Van Leeuwen zien met de tekst er onder: Met spijkers van Van Leeuwen hangt Jezus hier al eeuwen. Van Leeuwen iets te veel onder de indruk, kunnen jullie nog wat wijzigen? Vooruit dan maar, en na een tijdje komt Van Leeuwen weer bij het reclamebureau. Nu een poster met een leeg kruis en een man die er voor ligt. Met de tekst: Hier is Jezus naar beneden gepleurd, met spijkers van Van Leeuwen was dit niet gebeurd. En ook deze slogan vinden ze bij van Leeuwen niet goed, waarop het reclamebureau nog een laatste poging waagt. Een dag later komt het bureau weer terug met een poster waarop een man aan het pissen is, met daaronder de tekst: Bij van Leeuwen lopen enorme zeikers, maar ze hebben verdomd goede spijkers


Een Nederlander, een Belg en een Duitser werken in de bouw. Ze zijn bezig een flat te bouwen en zijn nu op de negende verdieping. Het is lunchpauze. Ze zitten met zn drieën bij elkaar. De Nederlander maakt zijn broodtrommel open. Hé, alweer pindakaas op mijn brood. Als dat morgen weer op mn brood zit, spring ik zo naar beneden. De Duitser maakt zijn trommel open. Scheisse, alweer marmelade. Als dat er morgen weer op zit, dan spring ik je achterna. De Belg maakt zijn trommel open. Allee, alweer hagelslag. Ik spring jullie achterna, als ik dat morgen weer op mn brood heb. De volgende dag, lunchpauze. De Nederlander maakt zijn broodtrommel open. Hé, alweer pindakaas op mijn brood. Tot kijk. Hij springt naar beneden. De Duitser maakt zijn trommel open. Scheisse, alweer marmelade, Tschüss. En hij springt de Nederlander achterna. De Belg maakt zijn trommel open. Allee, alweer hagelslag. Dus, hoppa, de Belg erachteraan. Alle drie morsdood. Vijf dagen later is de begrafenis van de drie bouwvakkers. De kisten worden door de collegas naast elkaar naar hun rusplaats gebracht. De drie vrouwen lopen erachter. De Nederlandse vrouw: Ik snap er niks van. Hij had toch gewoon iets kunnen zeggen, dan had ik er toch wat anders op gedaan? De Duitse vrouw: Ik snap het ook niet. Het is toch een kleine moeite om wat anders op zijn brood te doen. Had hij maar wat gezegd. De Belgische vrouw: Ik snap er helemaal niks van. Hij smeerde nota bene zelf iedere morgen zijn brood.
_________________
Old sailors never died