50plusser/ouderenforum doorstart

[Kees]

Gisteravond begonnen in 'Absolute democratie, kroniek van aangekondigde afrekening', geschreven door Ilja Leonard Pfeijffer. Het boek, in januari 2026 uitgegeven, is een bundel van vijftig essays, eerder gepubliceerd in 'De Morgen' in een tijdsbestek van twee jaar. De concrete gebeurtenissen zijn daarom soms niet heel recent maar de beschreven ondermijning van de democratie van binnenuit, en de zorgen die we ons daarover moeten maken zijn actueler dan ooit. Het mooie is dat de schrijver door zijn omgeving is gestimuleerd om naast het formuleren van de problemen, ookmogelijke oplossingen te bieden. Het is toegankelijk geschreven hoewel ik, als telg uit een eenvoudig arbeidersgezinnetje, soms de betekenis van een woord of uitdrukking even moest opzoeken maar dat hindert de leesbaarheid genszins, dus dat zij hem vergeven.

Recensie/samenvatting: We staan voor een keerpunt in de geschiedenis. De democratie wordt in naam van de democratie ontmanteld. In een wereld waarin recht ondergeschikt wordt gemaakt aan het recht van de sterkste, ziet Europa zich niet alleen door zijn vijand bedreigd, maar ook door zijn belangrijkste bondgenoot. Dit boek is een kroniek en een analyse. Het vertelt het verhaal van de verwording van waarden die ooit een vanzelfsprekend houvast boden en het onderzoekt de oorzaken van deze omwenteling. Ilja Leonard Pfeijffer onthult de mechanismen van deze tijd en ontvouwt de routekaart naar een betere toekomst. Absolute democratie, dat leest als een spannende en verontrustende roman, is een onmisbaar boek voor kiezers en politici op zoek naar inzicht en hoop. 'Vlijmscherp, uitdagend en bijzonder verrijkend' – De Morgen

Als voorproefje of als je wel geinteresseerd bent maar om wat voor reden dan ook het boek niet leest dan is het gesprek tussen Pfeijffer en Verhofstadt een aanrader: Pfeijffer en Verhofstadt over het beschermen van de democratie tegen het fascisme

[Klaas]

De absolute democratie, the winner takes all, meent zich aan geen enkele regel meer te hoeven houden. We zien dat / hebben dat zien gebeuren in de VS, in Rusland en in Israël. In Nederland hoorde ik het zojuist nog Lidewij de Vos nog zeggen: Geen AZC, geen klimaatmaatregelen, gewoon geen, welke afspraken anderen ook zouden willen maken of na zouden willen komen. We hebben het Baudet ook menig keer in de Kamer horen uitroepen wanneer iets in het gedrang kwam met de grondwet: "De grondwet daar gaan wij zelf over, die passen we gewoon aan aan wat 'we' op een gegeven moment wenselijk vinden."
Het gepeupel dat zich daartoe geporteerd voelt lijkt in omvang toe te nemen, ook hier.

Arnon Grunberg in de Ongelooflijke Podcast merkte daarbij op: "er zijn veel politiek-maatschappelijke pyromanen". Niet mensen die ideologisch bevlogen zijn, maar simpelweg nihilisten die een kick krijgen bij de gedachte alles eenvoudig af te breken. Daarna zien we wel verder, maar zo slecht als het nu is (in hun verbeelding) kan het nooit meer worden. In die trant.
Pfeijffer wijst erop dat science-fiction vroeger utopisch was en tegenwoordig uitsluitend nog dystopisch. Zal ook een teken aan de wand zijn.
In de VS en Rusland wordt de multiculturele samenleving als het eind van de beschaving in Europa gelabeld. Waarom is mij een raadsel, maar daar gaat het niet om, het is ook weer een vorm van verlammend defaitisme die we waarnemen.

Daarbij komt nog het Sjiitische, Israëlische/Joodse en Christelijke eindtijd-denken dat sterk opgeld doet, waar Gert-Jan Segers het vanmiddag even over had, waardoor rede, rechtvaardigheid, moraliteit, humaniteit, gelijkheid, geloof in en de wil om te werken aan de toekomst nog verder verzwakken.
Zware kost allemaal maar dank voor het plaatsen Kees, ik ga zijn boek met essays zeker lezen, misschien weet hij de lezer ook wat hoop te bieden op verandering in dezen.