50plusser/ouderenforum doorstart

[Dagmar57]

[Klaas]

Heb begin deze week toevallig de podcast van Sander S met Jaap Reesema beluisterd en daarin roerde hij bovengenoemde punten aan om die wat nader uiteen te zetten. In bovenstaande uitspraken kan ik mij niet vinden maar in zijn uiteenzetting in die podcast wel. Wat ik mij daarvan herinner kwam die er in het kort op neer dat hij, Sander Schimmelpenninck waarneemt dat vrouwen zich meer en meer afkeren van een relatie met een man, en veel liever een poesje in huis nemen om voor te zorgen dan dat ze een baby zouden krijgen.
Ik zie dat niet als trend, maar ja hoe zou dat ook kunnen als bejaarde man die maar weinig contacten heeft. Maar gesteld dat zijn waarneming klopt is dat natuurlijk niet echt 'een oplossing'. Die tweespalt die zich al sterker voor zou doen in de maatschappij: de zelfstandige onafhankelijke vrouw die zich afzondert van de in haar ogen nare man die haar slechts bezitten en manipuleren wil als slaaf in bed, als huishoudster en kinderverzorgster die kan alleen opgelost worden door wederzijdse toenadering in plaats van nog verdere verwijdering

Nogmaals dit is zijn uiteenzetting en zijn observatie, en als die kloppen dan ben ik het daar niet mee oneens dat dit een doodlopende weg is. Letterlijk want er zullen toch kinderen geboren moeten blijven worden..

Sander meent daarbij dát de man de vrouw al enorm tegemoet is gekomen de afgelopen decennia. Dát hij al veel zorgzamer is geworden, veel meer bereid is de taken met haar te delen, veel meer aandacht heeft voor wat háár seksuele behoeften zijn, en zeker ook wat haar ambities zijn.
Hij zegt daarbij: "natuurlijk is er nog een lange weg te gaan", dus hij meent ook dat de man nog steeds een veel te dominante positie inneemt in de maatschappij en in de relatie, maar hij snapt niet dat vrouwen almaar bozer en afwijzender worden richting de man nu er al zoveel gewonnen is op het gebied qua erkenning richting gelijkheid.

Dat vrouwen al meer mannenhaatsters worden die een bestaan als alleenstaande boven dat van gezin-stichtend echtpaar verkiezen, daarvan weet ik dus niet of dat klopt.

Wie kan daar wat over zeggen?

Mooi topic Dagmar

[Dagmar57]

Klaas, jij hebt zeker een betaald abonnement op podcasts?
Ik heb geprobeerd die aflevering te beluisteren, maar lukt niet, zit achter betaalmuur?

[Klaas]

Ja is alleen op Podimo te beluisteren helaas. Staan erg veel erg goede podcasts en luisterboeken op maar ja je moet een luisterliefhebber zijn...

edit: ik zie dat hier wel een zelfspodcast met een speciale gast te zien is:
https://www.youtube.com/@zelfspodcast
maar dat is niet hun wekelijkse zelfspodcast die ze met zijn twee maken

[Kees]

Even een korte reactie. Over het algemeen hou ik wel van de columns van Sander Schimmelpenninck maar ook van zijn onverholen maatschappijkritiek op de toenemende kloof tussen arm en rijk en kritiek op rechts. Dat terwijl hij uit een gegoed milieu stamt en van hoge adel is, graaf, hoewel dat op zich niet veel zegt en waar hij zeker niet mee te koop loopt. Hij schuwt niet om af en toe iets controversieels te roepen, zoals 'domrechts', waar hij zelfs een heel boek aan wijdde. Hij kan dan prima uitleggen hoe hij tot zijn conclusies kwam en dat geldt waarschijnlijk ook voor de veranderende verhoudingen tussen mannen en vrouwen.

Het lijkt mij dat de verantwoordelijkheid bij beide partners ligt. Als de vrouw al die rotklussen naar zich toetrekt moet ze niet klagen dat ze het er zo druk mee heeft, bijvoorbeeld. Trek je mond open of laat de boel gewoon liggen. Dan heeft Jan de Arbeider op maandag geen schone overall en Dirk-Jan de Accountant geen hagelwit overhemd om zijn klanten fatsoenlijk te woord te staan, toch, als ze het verdommen om thuis de handen uit de mouwen te steken?

[Dagmar57]

[Dagmar57]

[Kees]

Bij werkenden is het verschil tussen mannen en vrouwen al een oude discussie. Omdat de vrouw meestal (meer) zorgtaken voor kinderen op zich neemt kan ze moeilijker carriere maken waardoor de inkomsten uit loon achterblijven. Dat versterkt nog eens de neiging om de man dan maar meer uren te laten werken omdat dat meer oplevert. Als vrouwen met kleine kinderen werken is dat ook nog eens vaak in de irreguliere uren wat niet meehelpt voor de carrierekansen. Maar er speelt ook nog iets anders mee en dat is dat de beloning bij typische vrouwenberoepen lager zijn dan die van typische mannenberoepen. Er werd me ooit door een onderzoeker, een vrouw, gevraagd of ik van mijn (verpleegkundigen)salaris een gezin zou kunnen onderhouden. Dat bleek toentertijd vrijwel onmogelijk te zijn, in vergelijking met andere beroepen op hbo-niveau. Dat is nu ook het geval maar daar spelen inmiddels externe factoren zoals de peperdure huisvesting de grootste rol bij.

Ik heb me er niet echt goed in verdiept maar dat verzuim ga ik inhalen zodra ik er de energie voor op kan brengen om de worden van Sander S. Langs de meetlat te leggen.

[Klaas]

[Dagmar57]

[Kees]

Het begrip heterofatalisme, waant daar gaat het over, is niet door Sander S. uitgevonden. Ik zie het nu in diverse media verschijnen maar ik heb het in mijn naaste omgeving. gemist. Natuurlijk heb ik veel mensen meegemaakt, veelal collega's waar je weleens mee aan de praat raakt en ja, in alle maten en soorten, jong en wat ouder, vrijgezel, latters, gescheiden, kort geleden of al al heel lang getrouwd. Wat is precies het probleem dan? Want kennelijk wordt het o ervaren. Natuurlijk heb ik niet alle maatschappelijke ontwijkkelingen gemist.

We hebben tjdens ons leven, grofweg de na-oorlogse periode, nogal een ontwikkeling meegemaakt wat betreft sociale verhoudingen, iets preciezer qua emancipatie. Werd het in de vijftiger jaren veelal nog gepikt dat de baas alles te vertellen had en de arbeider met de pet in de hand gedwee gehoorzaamde dan is dat nu moeilijk meer voor te stellen. De dokter was een soort godheid in een witte jas, zo niet een soort hogepriester. Je haalde het niet in je harses om die tegen te spreken. Vrouwen die trouwden waren automatisch hun baan kwijt, waardoor ze hoogstens wat (zwart) schoonmaakwerk konden doen, laat staan dat er sprake was van een carriere. Hoewel ik niet beweer dat we nu volledig geemancipeerd zijn is er dramatisch veel verbeterd.

Kijk ik naar jongeren dan ligt de lat voor hen oneindig veel hoger dan in de jaren vlak na WO2. Het is ondenkbaar dat vrouwen zich moeten beperken tot het huishouden, zelfs als er kinderen zijn, en de man alleen de kost moet verdienen. Dan nog is er moeilijk aan een huis te komen, laat staan een betaalbaar huis. Ik durf te stellen dat die veranderingen voor vrouwen veel groter zijn geweest dan voor mannen. Zonder in termen van schuld te spreken vraag ik me af of vrouwen qua eisen die ze zowel aan zichzelf als hun omgeving stellen niet enorm doorgeschoten zijn? Of dat de eisen die de maatschapij, toch voor de helft uit vrouwen bestaand(!), onmogelijke eisen aan vrouwen stelt? Raakt dat misschien de kern van wat Sander S. bedoelt?

[Klaas]

[Klaas]

[Dagmar57]

[Klaas]

Je verwijzing naar het artikel op scientias slaat werkelijk helemaal nergens op hoor Dagmar

Ten eerste handelt het helemaal niet over het seksuele libido en ten tweede gaat het over dodelijk geweld waar Sander S helemaal niet op duidt natuurlijk.
Mannen die door de vrouw afgewezen worden die raken verbitterd en worden, hunkerend naar vrouwen, vanzelfsprekend vrouwenhaters, wat zich uiteraard op allerlei wijzen manifesteren zal, maar op dodelijk geweld zal het zelden uitdraaien. Verder gaf ik in mijn reactie op Kees al aan dat mannen op de ontstentenis van seks met vrouwen zeker wel een oplossing kunnen vinden, maar het zal de verhouding man-vrouw in de samenleving niet ten goede komen wanneer de man als partner afgeschreven en geminacht en over van alles en nog wat gehekeld wordt door de vrouw waar Sander S. op wees.

Hier laat ik het even bij, want je bent in mijn ogen zo verregaand aan het chargeren dat ik daar voor nu even de puf niet toe heb. Bovendien denk ik dat we het volmaakt met elkaar eens zijn, maar dat je dat op de een of andere manier moeilijk vindt toe te geven