[Kees]

Langzamerhand vind ik het toch wel spannend worden wat er uit de onderhandelingen komt over de najaarsnota. De BBB zou graag de 11 1e-kamerzetels laten gelden maar dat betekent dat de stikstofwetgeving zo goed als van tafel moet en dat zie ik niet gebeuren.
De VVD zal Pro de voet flink dwars gaan zitten. Yesilgöz lijkt wel zo'n grote mond te hebben maar in feite is het nog steeds Mark Rutte die als notoire socialistenvreter aan de touwtjes trekt bij de VVD. Want daar is hij goed in, de PvdA en nu dus Pro in de hoek van extreemlinks te stigmatiseren. Ja21 en de SGP hebben volgens de NRC een bondje gesloten en maken een kans om compromissen te sluiten met de regeringspartijen. De onbetrouwbare PVV en de extreemrechtse FvD lijken buiten spel te staan.
De stevigste constructie zou samenwerking van de drie regeringspartijen, D66, VVD en CDA met Pro zijn maar de vraag is in hoeverre met name het duo Rutte-Yesilgöz bereid is tot concessies. Ik denk dat die kans klein is maar dat betekent wel een impasse en een grotere kans op een kabinetscrisis en bij dit zwakke minderheidskabinet al gauw nieuwe verkiezingen. Wie zit daar op te wachten? Ik niet, tenzij het partijen ter linkerzijde eindelijk eens lukt om duidelijk te maken dat een rechts beleid slechter is voor verreweg de meeste Nederlanders dan een (gematigd) links beleid.

[Dagmar57]

Ik ben ook heel benieuwd hoe de begroting gaat verlopen.
Geen enkele partij wil meewerken zowel niet in de 1 als 2e kamer.
Ik voorzie een ingediende begroting en ingediend belastingplan van het kabinet zonder steun van andere partijen wat dan daarna wegens die geweigerde steun voor de val van het kabinet gaat zorgen.
Komen er weer nieuwe verkiezingen waar niemand op zit te wachten en duurt het nog langer voor belangrijke zaken echt aangepakt worden.

[Kees]

Het lijkt erop dat het CDA en D66 best in zee willen gaan met PRO maar dat de VVD goed dwarsligt, die de goede relatie met de SGP en JA21 niet op het spel wil zetten.

Daarnaast vind ik het zeer kwalijk dat de eigen bijdrage vn de zorgkosten toch verhoogd gaat worden, tenzij PRO daar een stokje voor steekt maar dat moet ik nog zien. Het zou juist eeb breek- of lijmpunt kunnen zijn voor de beoogde gelegenheidscoalitievorming.

Dat eigen risico is en blijft in mijn ogen en belasting op ziek zijn. Chronisch zieken, ouderen en mensen met een laag inkomen worden er het hardste door geraakt, terwijl er nauwelijks tot geen aanwijzingen zijn dat er geld mee bespaard wordt.

Waar staan we nu

Het huidige kabinet (D66/VVD/CDA, coalitieakkoord) wil het eigen risico per 2027 verhogen naar €460 (van €385, na tien jaar bevriezing), en volgens de CPB-doorrekening van het coalitieakkoord loopt dat door naar €520 in 2030. Vanaf 2028 komt er wel een maximum van €150 eigen risico per behandeling, om te voorkomen dat één dure behandeling iemand meteen het hele bedrag kost. Belangrijk voorbehoud: dit is nog geen wet — het minderheidskabinet heeft steun van de oppositie nodig om het door beide Kamers te krijgen, en die meerderheid is er nu niet vanzelfsprekend.

Zorgverzekeringwijzer

Beleiduitgelegd

Hoe hard is de besparing (het "remgeldeffect")?

Dit is precies het punt waar het minder hard is dan het vaak gepresenteerd wordt. Het zogeheten remgeldeffect — mensen die zorg mijden of uitstellen omdat ze het zelf moeten betalen — wordt in Kamerstukken en CPB-ramingen als vaststaand gepresenteerd, maar de wetenschappelijke onderbouwing is dunner dan je zou verwachten:

Het Ministerie van VWS schat de omvang van het remgeldeffect van het verplichte eigen risico op circa 650 miljoen euro, ofwel 48 euro per volwassene.

ESB
Maar die schatting is met veel onzekerheid omgeven. Op basis van de literatuur en eigen onderzoek raamt het CPB het remgeldeffect van het huidige verplicht eigen risico van 385 euro op ongeveer 50 euro per verzekerde (circa 630 miljoen landelijk), terwijl Van de Ven en Schut op basis van alternatieve veronderstellingen het effect van een veel lager eigen risico van 165 euro ramen op 690 tot 1390 miljoen euro per jaar — twee gerenommeerde bronnen die dus ver uiteen liggen, wat laat zien hoe gevoelig de uitkomst is voor de gekozen aannames.

ESB
Bestaand onderzoek biedt onvoldoende houvast voor een betrouwbare raming van de effecten van het eigen risico in de Zorgverzekeringswet. Dat is een auteursconclusie in ESB, een gerenommeerd economentijdschrift, niet activistische kritiek.

ESB
De onderliggende gedragsschattingen zijn bovendien behoorlijk gedateerd en de effecten verschillen sterk per zorgvorm: een onderzoek uit 2004 onder particulier verzekerden laat zien dat de gemiddelde prijselasticiteit voor vrijwillig eigen risico rond de -0,14 en -0,17 ligt, met geen significant effect voor tandarts- en ziekenhuiszorg, maar wel -0,4 voor huisartsenbezoek. Huisartsenzorg valt overigens niet onder het eigen risico, wat het beoogde sturingsmechanisme voor een groot deel van de zorg buiten werking zet.

Eerste Kamer der Staten-Generaal
De actuele ramingen voor deze verhoging steunen op het microsimulatiemodel van het CPB dat in 2020 in gebruik is genomen, hetzelfde model dat wordt gebruikt voor Keuzes in Kaart en andere doorrekeningen — een gerespecteerd model, maar wel één model, geen experimentele validatie voor déze verhoging.
Internetconsultatie

Kortom: het is geen fantasiegetal, maar "hard" is een te groot woord. Het zijn modelmatige schattingen met een reële bandbreedte, gebaseerd op verouderde gedragsdata, en de kritiek dat zorgmijding (ook medisch noodzakelijke zorg) hierin niet goed te onderscheiden is van het mijden van overbodige zorg, is een terechte en veelgehoorde. Wat wél vrij hard is: circa 50% van de volwassenen bereikt jaarlijks het volledige eigen risico, en het systeem als geheel brengt circa 3,4 miljard euro per jaar op — het overgrote deel van de opbrengst is dus gewoon eigen betaling, niet "bespaarde zorg".
Beleiduitgelegd

Vallen de lasten oneerlijk bij de zwakkeren?
Hier is de evidentie wél vrij eenduidig:

Vooral huishoudens met een inkomen tot ongeveer 32.000 euro gaan er volgens de CPB-berekeningen niet op vooruit, terwijl huishoudens met een inkomen vanaf ongeveer 115.000 euro hun koopkracht gemiddeld met 0,3 procent zien stijgen.

Zorgverzekeringwijzer
Chronisch zieken, ouderen en ggz-patiënten worden het hardst geraakt: zij betalen vrijwel altijd het volledige bedrag, precies zoals jij aangeeft — wie structureel zorg nodig heeft, ontloopt het eigen risico per definitie niet.

Beleid uitgelegd
De compensatie is beperkt: het kabinet reserveert 350 miljoen euro per jaar voor gemeenten om chronisch zieken en lage inkomens te compenseren, maar gedeeld door de circa 7 miljoen mensen die jaarlijks het volledige eigen risico bereiken komt dat neer op zo'n 50 euro per persoon — niet genoeg om de verhoging van 75 euro volledig te compenseren, en de uitvoering ligt bij gemeenten met eigen inkomensgrenzen, dus niet iedereen die geraakt wordt komt ervoor in aanmerking.

Beleid uitgelegd
De Raad van State waarschuwt bovendien dat gemeenten hierdoor extra kosten kunnen krijgen voor ondersteuning van kwetsbare groepen, zonder dat duidelijk is of het Rijk daarvoor compenseert.
Binnenlands Bestuur

Het andere perspectief, voor de volledigheid

Voorstanders wijzen erop dat het eigen risico medefinanciering en kostenbewustzijn beoogt, wat zorgt voor een lagere nominale premie voor iedereen — ook voor wie weinig zorg gebruikt, en dat afschaffing ervan geraamd wordt op €5,5 miljard extra zorgkosten per jaar, deels via hoger zorggebruik en deels via gederfde eigen bijdrage, wat via premies en inkomensafhankelijke bijdragen weer collectief gedragen zou moeten worden. Het argument is dus: zonder eigen risico betaalt iedereen (ook de gezonde minima) mee via een hogere premie, terwijl met eigen risico de rekening meer bij de zorggebruiker ligt. Of dat rechtvaardiger is dan de huidige verdeling, is precies het politieke twistpunt — en dat is een principiële afweging tussen twee vormen van solidariteit, geen puur empirische kwestie.

Officiële Bekendmakingen Eerste Kamer der Staten-Generaal

Op het punt van de besparingsclaim is de wetenschappelijke basis zwakker dan de stelligheid waarmee die vaak wordt gepresenteerd.

[Dagmar57]

Het blijft een lastige afweging.
De zorg wordt -vooral door de enorme vergrijzing- steeds moeilijker betaalbaar.
De afgelopen jaren is de eigen risico vehoging bevroren geweest.
Het niet verhogen van het eigen risico gaat er voor zorgen dat de zorppremie voor iedereen enorm gaat stijgen. (in elk geval veel harder dan bij wel een verhoging van het eigen risico).

Degene die het meest gebruik maken van de zorg zijn de ouderen en door de vergrijzing is dat de grootste groep zorg verbruikers.
https://www.manners.nl/gemiddelde-zorgkosten-leeftijd-basisverzekering/

Nu zijn de ouderen van vandaag ook de groep met de minste armoede dus in dat opzicht zou er wel iets voor verhoging van het eigen risico te zeggen
zijn, het is nl niet per defenitie zo dat ouderen dat niet zouden kunnen opbrengen en het zou in dat opzicht niet oneerlijk zijn dat zij die het meeste gebruik maken van de zorg en gemiddeld het minst arm zijn dan ook het meest bijdragen.

[Kees]

[Dagmar57]

Op de valreep is er toch een akkoord van de coalitiepartijen over de begroting, ben benieuwd hoe de pijnpunten zijn opgelost dat is nog niet bekend.

Dat gaat nog wat worden als de de oppositie er mee in moet stemmen of er niet in mee gaat en wat er dan gebeurd, dan valt wsl het kabinet, zit ook niemand op te wachten.

[Kees]

Ik ga eens kijken wat ze ervan gemaakt hebben. Ik zit ook niet te wachten op een kabinetscrisis maar met zo'n wankele basis zouden ze dat dan wel aan zichzelf te danken hebben, met de hartelijke groeten aan Rutte en Yesilgöz die iets van lands- en gemeenschappelijk belang al heel lang geleden de vuilnisbak in gemieterd hebben.

Een kabinetscrisis, een val, zou ik van harte toejuichen als er iets mee te winnen zou zijn in het kader van het landsbelang. Maar dat is dus de vraag en met je eens dat de oppositie nu een nogal cruciale rol gaat spelen. Dat die oppositie hopeloos verdeeld is tussen een inmiddels redelijk bestendig links blok en een verzameling schroothout aan de rechterkant maakt het allemaal een stuk ondoorzichtiger, naast de lijntjes die er onvermijdellijk lopen met de coalitie.

[Pien]

[Kees]

Pien, ik vind het geen zijpaadje maar eerder de spijker op zijn kop. Mijn beeld is dat Spanje decennialang gebukt is gegaan onder het fascistische regime van Franco. Maar in hoeverre leden de Spanjaarden in hun dagelijkse leven daaronder? Waren die gemeenschapshuizen er toen ook al en in de tijd daarvoor? Of zijn ze er gewoon 'altijd' geweest?

Het klopt wel dat heel veel van dergelijke voorzieningen in Nederland wegbezuinigd zijn. Alles moet efficiënter door grootschaligheid, door marktwerking en korte-termijndenken, in plaats van te (blijven) investeren in een toekomst op wat langere termijn. Dat geldt ook voor gezondheidszorg. Kraamklinieken zijn volledig verdwenen, ziekenhuizen zijn gefuseerd tot grote gezondheidsfabrieken met hier en daar nog een verdwaalde polikliniek als dependance. Jeugdwerk, met van die shagrokende jongerenwerkers met lang haar en een leren jasje die zo'n opgeschoten rotjoch rustig een tik voor zijn kanis gaven als ie over de schreef ging, is zo goed als verdwenen. Niet alles, maar heel veel sociaal ontzettend waardevolle voorzieningen zijn verdwenen.

Ik ben er geen tegenstander van om ergens voor te betalen, ipv alles gratis te krijgen, en ook niet tegen eigen bijdragen op zich. Maar voor voorzieningen als gezondheidszorg dan wel naar draagkracht en dat zie ik graag wat breder, ook, teminste overwegingen over voor alles wat aan onze gezondheid bijdraagt.

Het is ook weer niet zo dat er helemaal niets (meer) is. Ik heb destijds voor de GGD nogal eens gevaccineerd in buurtvoorzieningen in dorpen en grote woonwijken, zoals Kanaleneiland, Mijdrecht, Overvecht. Mijn indruk is dat die vaak aan de grootschalige kant zijn, wat de drempel verhoogt om er regelmatig even een kop koffie te halen of een spelletje te doen, twee straten verderop. Van de beroemde Haagse koffiehuizen, bedoeld om loon aan arbeiders uit te reiken zonder dat ze het meteen in drank omzetten, zijn er nog 15 over van de oorspronkelijke 60. Ze voldoen nog steeds voor een stukje gezelligheid, een kletspraatje, een krantje en het legendarische Haagse broodje bal met mayonaise, 'beschuitstuitûh met zalluf'. Doet me sterk denken aan jouw gemeenschapslokalen maar die zijn dus ook grotendeels verdwenen.

Wat je vertelt over die zeer laagdrempelige Spaanse tapascultuur spreekt me ontzettend aan. Je kunt natuurlijk niet op zijn kop zetten en forceren wat wij hier aan cultuur hebben maar hoe zou je zoiets kunnen vertalen naar Nederland, Pien? Hoe zie je het bijvoorbeeld in een verkiezingsprogramma? Van mij mag daar best flink in geïnvesteerd worden. Bottom line vind ik dat Klaver groot gelijk heeft dat de lasten eenzijdig bij de werkenden worden gelegd, terwijl vermogens onaantastbaar zouden zijn. De verhoudingen tussen arm en rijk groeien daardoor steeds schever.

[Pien]

Over de tijd van Franco en je specifieke vraag daarover is het antwoord duidelijk. Dat weet ik niet!
Wel weet ik dat door de Franco tijd nog steeds de Spaanse families gesloten zijn en de Spanjaarden vaak geen Engels spreken (oudere generaties). Dit omdat Franco dat verbood. De families zijn gesloten omdat vanuit die tijd mensen elkaar niet konden vertrouwen. Overal zaten verklikkers.
Die zijn er trouwens nog. Ik hoorde zo een bizar verhaal dat hier tijdens covid mensen de politie waarschuwden als ze zagen dat iemand met de hond te ver weg ging of te vaak uit. Bizar.

Tja dan je laatste vraag hoe dat terug te krijgen.
Ik denk dat je het leven in Spanje niet kunt plakken op Nederland. Hier leven we veel meer buiten. De prijzen zijn belachelijk laag (vooral voor ons emigranten) waardoor er ook meer buitenleven is.
Ik zou wel voorstander zijn van grote sociale cafés die particulier initiatief zijn, met wat ondersteuning van de overheid. Alleen dit is wel natuurlijk concurrentie voor de gewone horeca. Daar hoor je hier niemand over.
Ik denk omdat men hier ook wel weet dat mensen die het kunnen betalen gaan overal naar toe en met name diegene die het geld niet hebben gemakkelijker ontbijten of een tapasje doen bij de salle social of het ouderen gebeuren.

Wat volgens mij het probleem in Nederland is dat alles een verdienmodel is geworden. Daar wordt veel ondergeschikt aangemaakt.

Bv mijn vriendin in Frankrijk heeft haar huis kunnen verkopen voor de vraagprijs. Nederlanders kwamen met een flinke overbieding. Die heeft ze geweigerd. Ze staat er zelf niet achter maar ook mag het niet van de wet. Er mag gewoon nooit overboden worden. In Nederland is dat een heuse sport geworden om mensen te laten overbieden zelfs als ze al het hoogste bod hadden gedaan. Bron topic op Bokt waar mensen al jaren zoeken naar een huis.

Nu ik in het buitenland woon en al heel lang zie ik dat steeds meer. Nederland is een hartstikke rijk land waar eigenlijk heel weinig kan als het om structurele oplossingen gaat voor problemen en gewoon meer leefbaarheid.
De rijken zitten op het pluche en die zullen alles beschermen wat ze hebben.

Ik weet nog, en dat is echt heel lang geleden. Dat ik met mijn ouders TV keek. De eigen bijdrage voor ziektekosten zouden omhoog gaan. Een rijk stel werd geïnterviewd. Zij had "heule" mooie merk kleding aan en ze zaten onder een echt schilderij van De Koning. Jeetje wat een blubberverhaal en een stampij. Ik voelde toen plaatsvervangende schaamte, mijn rijke ouders spraken er schande van! en ik wist toen dat we kleinzielige rijken Nederlanders hebben die niet willen minderen en iedere bedreiging van iets meer inleveren of nivellering te zwaard zullen bestrijden als het ware.

Dus zeker nu met de ultra rechtse wind die over de hele wereld gaat. Waar de meesten het woord sociaal niet meer kennen. Waar hele groepen mensen er niet meer bijhoren en weggezet worden idem vrouwen weer terug naar het aanrecht moeten en geweld tegen hen wordt weer genormaliseerd want we praten over "bitchen" en "objecten". Waar de foute mensen omarmd worden (denk aan de Russen die onder ultra rechts geen dader zijn) etc etc zie ik het socialer maken en gezelliger van de samenleving niet gauw gebeuren.

Hier heb ik het gevoel alsof ik in de zeventiger jaren weer terecht gekomen ben. Het is allemaal zo lief en grappig. Ook al is in Spanje ook ultra rechts altijd een gevaar. Dus onder het oppervlakte leeft dat echt wel.

Dus je vragen zijn niet zo gemakkelijk te beantwoorden Kees.

[Kees]

Even een snelle reactie, Pien. Als migrant ben je inmiddels bekend met drie verschillende ciulturen, als ik ze zo mag noemen, maar zelfs nationaal zijn er natuurlijk al grote verschillen, zelfs al in Nederland. Daarom vind ik het heel boeiend wat je te vertellen hebt, al zal je ook niet alle achtergronden tot in de details weten.
Nederland is een van de rijkste landen ter wereld maar het gaat om de verdeling van de rijkdom, waarbij je steeds meer ziet dat werkenden en uitkeringstrekkers, en daarbij gaat het om het grootste deel van de bevolking, steeds weer financieel uitgekleed wordt terwijl mensen met een flink vermogen buiten schot blijven en er op vooruitgaan. Die verschillen gelden ook voor ouderen. Als je ouders, je grootouders en jijzelf altijd in een huurhuisje hebben gewoond met een bescheiden salarisje en geen vermogen hebben kunnen opbouwen dan heb je het echt niet breed, ook nieet na pensionering, en moet je met de huidige energieprijzen iedere cent omdraaien, terwijl sommige jongeren inmiddels een vermogen hebben kunnen opbouwen als zowel ouders als grootouders een afgelost koophuis nagelaten hebben. Als daar ook nog een leuk aandelenpakket bijkomt of een deel van dat vermogen hebben kunnen investeren in onroerend goed dan wordt het verschil met arbeidertjes die nooit in staat waren om een huisje te kopen wel heel groot.

Wat betreft sociaal beleid is D66 volledig de weg kwijt. Van het CDA konden we het een beetje verwachten en de VVD is onder Rutte alleen maar verder afgeggleden naar rechts, onder Yesilgöz zelfs, met wat ik dan extreemrechtse trekjes noem. Zowel Jetten als Bontenbal zijn compleet overruled, feitelijk door Rutte, die op de achtergond de touwtjes van de VVD nog volledig in handen heeft en Yesilgöz met haar demagogische trucs en haar grote mond aan zijn touwtjes heeft. Als iemand vindt dat Bontenbal met zijn beleid nog christelijke principes hanteert dan zie ik heel graag een uitleg tegemoet hij hij die gestalte geeft. Van mij mag hij zich diep schamen.

Wat je zegt, is er in de periode na Joop den Uyl een heel kille, neoliberale wind gaan waaien, waarin 'solidariteit' een vies woord werd. Over nivellering kun je het hebben, maar dan hoever je die moet hanteren. Communisme gaat mij in een aantal opzichten te ver, waarbij ik wel verschil maak tussen de ideologie zoals Marx die ooit bedoeld heeft en wat dictators als Stalin en de Noord-Koreaanse familie Kim weet-ik-veel ervan gemaakt hebben. Sindsdien is geld steeds harder van arm naar rijk gaan stromen.

Ik blijf me erover verbazen dat het grootste deel van het volk, van uitkeringstrekkers, minimumloners, tot middenklassers zo massaal voor rechts kiezen, waarmee ik de VVD, CDA, D66 bedoel maar ook voor radicaal- en extreemrechts, PVV, Ja21, BBB, FvD, die niets ophebben met Jan de Arbeider, behalve dat die het gelag mag betalen.

Dat alles speelt wereldwijd, ook in Europa. Nog niet eens zo lang geleden vond ik Denemarken een heel vriendelijk land, totdat ze er een snoeihard immigratiebeleid invoerden. Zoiets geldt ook voor Duitsland, verhaal apart gezien het verleden, naziregime en de opgeheven tweedeling. Spanje een verademing na het vertrek van Franco. Oostenrijk en de voormalige Oostbloklanden hebben van oudsher of langere tijd een extreemrechtse en vooral zich manifesterende harde kern gekend. Misschien zijn de Baltische staten nog het aardigste, ook als betaalbare vakantielanden. Wat je vrijwel overal wél ziet is dat latente onvrede onder de radar bleef maar er wel was. Het accent lag bij veiligheidsdiensten op bestrijding van het communisme en later het moslimextremisme, terwijl nu rechtsextremisme het grootste gevaar lijkt te zijn voor onze veiligheid en een vreedzame samenleving.

Terugkijkend naar mijn jonge jaren was die onvrede er toen ook al, maar die bleef nogal beperkt tot de borreltafel en de kapper, waar je kritiek kon horen over ongelimiteerde uitkeringen voor gastarbeiders, die ze ook na terugkeer behielden, er meerdere vrouwen op nahielden en sowieso een enorm gezin met aanhang, allemaal onderhouden met de belastingcenten van ons hardwerkende Nederlanders. Terechte of onterechte kritiek laat ik even in het midden maar toen werd die onvrede wel uitgebuit door politieke stromingen, met Frits Bolkestein als boegbeeld aan de gevestigde rechterkant, als gangmaker met het doel om voor de VVD extreemrechts de wind uit de zeilen te houden. Dat ging erin als koek en toen was het hek van de dam, daardoor nog niet voor Hans Janmaat, die aanvankelijk geen poot aan de grond kreeg, maar wel voor Pim Fortuyn en Geert Wilders.

Op links liet in die 80-er jaren alleen de SP kritische geluiden horen over arbeidsmigratie, gestalte gegeven in de nota 'Gastarbeid en kapitaal'. Dat leverde felle kritiek op uit waarbij de SP zelfs beschuldigd werd van rechts-extremisme. De toonzetting van dat stuk was in enkele opzichten volstrekt tactloos - zou de partij dat zeker niet meer doen - maar de SP maakte wel een verschil tussen vluchtelingen- en arbeidsmigratiebeleid en doet dat nu nog, wat andere linkse partijen na lange tijd eindelijk ook zijn gaan doen. terwijl de rechtse alle immigratie over één kam blijven scheren, tenzij het over hoogopgeleide expats gaat, waar de deur wijdopen voor staat met voorrang op huisvesting e.d. Bij discussies over vreemdelingenbeleid is dat onderscheid van het grootste belang maar dat is bij rechts dus ver te zoeken.

Om even terug te komen naar buurthuizen en het sociale leven met voorzieningen in de woonomgeving, broodnodige kleinschaligheid, ook wel 'de menselijke maat' genoemd, is het eigenlijk bizar dat de gewone mensen die je in het dagelijkse leven tegenkomt, bijna altijd aardige mensen blijken te zijn in de omgang. Ik volg een YT vlog van een man die in een klein autootje een reis maakt door Rusland en Siberië, helemaal tot aan de oostkust en verder. En dat middenin de winter in de ijzige vrieskou daar waar leven haast meer overleven is. Wat hij tegenkomt aan vriendelijkheid, hulp, communicatie met handen en voeten met volkomen vreemden is hartverwarmend. Ook weleens wat minder, maar vrijwel altijd positief.

Nou ja, een korte reactie... Maar, wat ik me afvroeg, waarom toch al die haatpolitiek?